به فلک می‌رسد از روی چو خورشید تو نور قل هو الله احد چشم بد از روی تو دور آدمی چون تو در آفاق نشان نتوان داد بلکه در جنت فردوس نباشد چو تو حور حور فردا که چنین روی بهشتی بیند گرش انصاف بود معترف آید به قصور شب ما روز نباشد مگر آن…

خيال خام پلنگ من به سوی ماه جهيدن بود و ماه را ز بلندايش به روی خاک کشيدن بود پلنگ من ـ دل مغرورم ـ پريد و پنجه به خالی زد که عشق ـ ماه بلند من ـ ورای دست رسيدن بود گل شکفته ! خداحافظ اگر چه لحظه ی ديدارت شروع وسوسه ای در…